Dagboek van een tolk #4: Een lening die 2000 euro kostte

Donderdag, een paar minuten over drie. De telefoon gaat: een halfuur, politie. De agent zegt meteen dat het geen verhoor is. Bij de balie staat een meneer die aangifte wil doen.

De meneer heet Robert. Tweeënveertig, vijf jaar in Nederland. Hij praat snel en raakt een beetje de draad kwijt, alsof hij zich schaamt voor wat hij zo gaat zeggen.
"Ik denk dat ik ben opgelicht."

De agent vraagt hem alles stap voor stap te vertellen. Ik tolk zin voor zin.

Twee weken geleden had Robert contant geld nodig. Hij zocht online naar een snelle lening en kwam uit bij een bedrijf dat leningen gaf "in heel Europa". Een mooie website, een lage rente, reviews van klanten uit Duitsland, Frankrijk en Polen. Hij wilde zevenenhalfduizend euro lenen.

Hij vulde de aanvraag in: adres, telefoonnummer, e-mail, rekeningnummer. Als laatste een foto van zijn identiteitsbewijs, "ter verificatie". De volgende dag kwam er een mail. De aanvraag was voorlopig goedgekeurd, hij moest alleen nog 250 euro betalen voor de controle. Hij betaalde. Een dag later weer een mail: 1500 euro voor een "kredietverzekering". Ook dat betaalde hij. Daarna nog een keer 250 euro, omdat de eerste betaling "niet was aangekomen" en hij maar 24 uur had voor een besluit.

Na de derde betaling reageerde het bedrijf niet meer.

Robert legt een stapel prints op de balie. De agent bladert er even doorheen en stelt dan de vraag die ik in zulke zaken bijna altijd hoor:
"Vond u het niet vreemd dat u geld moest sturen naar een bedrijf dat juist u geld zou lenen?"

Ik tolk. Robert zwijgt even en antwoordt dan zacht:
"Ik had dat geld zo hard nodig dat ik het niet wilde zien."

De bank heeft hem al verteld dat hij de overboekingen zelf heeft gedaan en dat ze zonder aangifte niets kunnen doen. En omdat het geld naar het buitenland is gegaan, is de kans klein. De agent legt uit dat de officiële aangifte op een aparte afspraak moet, en belt meteen om die in te plannen. Volgende week donderdag, twee uur. Robert kijkt in de agenda op zijn telefoon en stemt in.

Aan het eind bedankt hij ons allebei. Je hoort dat hij een beetje opgelucht is. Maar die tweeduizend euro komen niet terug alleen omdat iemand eindelijk naar hem heeft geluisterd.

Goed om te weten

• Een echte kredietverstrekker vraagt nooit vooraf geld voor "controle van de aanvraag", een "verzekering" of "activatiekosten". Vraagt iemand dat wel, dan is het vrijwel zeker oplichting.
• In Nederland moet een kredietverstrekker een vergunning van de AFM hebben. Controleer het bedrijf in het register van de AFM voordat u iets opstuurt.
• Stuur geen foto van uw identiteitsbewijs naar onbekende bedrijven. Moet het toch? Gebruik dan de gratis app KopieID van de overheid. Daarmee schermt u uw BSN af en zet u erop waarvoor de kopie is.
• Heeft u al betaald? Bel dan direct uw bank en doe aangifte bij de politie. Hoe sneller, hoe groter de kans dat er nog iets tegen te houden is.
• Heeft u schulden? In Nederland is hulp gratis. De gemeente moet u helpen via schuldhulpverlening.

Tot slot
De duurste lening is de lening die u nooit heeft gekregen.

Personages en details zijn fictief. De verhalen zijn gebaseerd op ervaringen uit het werk als tolk.

[Een tolk nodig via telefoon of video, bijvoorbeeld bij de politie of de bank? Plan een afspraak.]