Przysięgłe tłumaczenie: testament

Notariusz prowadzący sprawę spadkową potrzebuje dokładnej treści testamentu, aby sporządzić poświadczenie dziedziczenia. Również sami spadkobiercy, wykonawca testamentu, a czasem bank odblokowujący rachunki, chcą wiedzieć na piśmie, komu co przysługuje.

W testamencie znajdują się dane spadkodawcy, wskazani spadkobiercy, zapisy, ewentualne warunki i powołanie wykonawcy. Nazwiska, pokrewieństwo i udziały muszą zgadzać się co do słowa, bo jedno błędne nazwisko lub ułamek może zablokować cały podział.

Pamiętaj, że polski testament notarialny często odwołuje się do przepisów. Te odwołania zachowujemy i tłumaczymy z wyjaśnieniem, aby holenderski notariusz widział, na jakiej podstawie oparto daną decyzję.

W testamencie znajdują się elementy, które muszą zgadzać się co do słowa: spadkodawca (erflater), spadkobiercy (erfgenamen), zapisy (legaten), udziały spadkowe (erfdelen) oraz powołanie wykonawcy testamentu (executeur). Nazwiska, pokrewieństwo i procenty przenoszę dokładnie, bo to na nich notariusz opiera poświadczenie dziedziczenia i podział majątku.

Klasycznym błędem jest udział lub nazwisko odbiegające choćby nieznacznie od aktu stanu cywilnego — nazwisko panieńskie zamiast po mężu albo 1/3 tam, gdzie powinno być 1/4. Takie różnice potrafią zablokować postępowanie; tłumaczę dokładnie to, co widnieje w dokumencie, i sygnalizuję niejasności, abyś mógł je zweryfikować u notariusza przed dalszymi krokami.

Polski testament notarialny często odwołuje się do artykułów Kodeksu cywilnego. Te odwołania zachowuję i tłumaczę z wyjaśnieniem. Do użytku u holenderskiego notariusza zwykle potrzebne jest tłumaczenie przysięgłe; przy spadku transgranicznym może być dodatkowo wymagana apostille lub legalizacja dokumentu, o co warto zapytać wcześniej.

Weź wreszcie pod uwagę, że testament jest używany dopiero po śmierci, gdy spadkodawca nie może już niczego wyjaśnić; właśnie dlatego tłumaczenie musi być kompletne i jednoznaczne, bez miejsca na domysły. Dostarczam ostatnią wolę w całości — ze wszystkimi stronami, pieczęciami i notarialną formułą końcową — aby notariusz nie musiał niczego uzupełniać ani prosić o dodatkowe dokumenty. Przy spadku obejmującym dwa kraje zwracam też uwagę na to, które prawo wskazano jako właściwe dla dziedziczenia, ponieważ od tego zależy sposób podziału majątku. Dzięki temu spadkobiercy w Polsce i w Holandii czytają dokładnie ten sam tekst i unikają kosztownego sporu o interpretację zapisów. Kompletne i wierne tłumaczenie ostatniej woli chroni więc spadkobierców przed długotrwałymi nieporozumieniami oraz sporami sądowymi w obu krajach jednocześnie.